PDF birleştirmek ve bölmek

İki PDF'i birleştirmek, iki tomar kâğıdı üst üste koymaya benzer ve sayfaların kendisi açısından bu kabaca doğrudur. İlginç sorunlar sayfaların etrafındaki şeylerde yaşar. Bir PDF sayfası kendi yazı tiplerini, kendi renk profillerini, kendi form tanımlarını taşımaz; bunlara belgenin tuttuğu ortak tablolardan başvurur. İki dosyayı birleştirdiğinizde bu tabloların uzlaştırılması, bir dosyayı böldüğünüzde bölüştürülmesi gerekir. Aracın bunu özenle mi yoksa kabaca mı yaptığı, parçalarının toplamı olan bir dosya ile iki katı büyüklükte, yer imlerini kaybetmiş ve dolu bir formun yerinde boş alanlar gösteren bir dosya arasındaki farktır. Okumadan önce bir not: bizim aracımız sıkıştırır, Word'e çevirir ve parola işlerini yapar; birleştirme ve bölme YAPMAZ. Bu sayfa, o işlemler bizim yaptıklarımızın hemen yanında durduğu ve birleştirmenin neyi bozduğunu bilmek sonrasında neyi kontrol edeceğinizi söylediği için var.

Birleştirmenin uzlaştırmak zorunda olduğu dört şey

Dört unsur sayfayla değil belgeyle birlikte yolculuk eder. İlki yazı tipleri: her kaynak dosya kendi alt kümesini gömer ve naif bir birleştirme, aynı yazı tipi olsa bile iki kopyayı da saklar — birleştirilmiş dosyanın iki özgün dosyanın toplamından büyük çıkmasının olağan sebebi budur. Özenli bir birleştirme, aynı yazı tipi programlarını tekilleştirir. İkincisi yer imleri ağacıdır: iki belgenin iki kökü vardır ve birinin bu iki kümeyi kardeş dal yapmasına mı yoksa birini tamamen atmasına mı karar vermesi gerekir; hızlı araçların çoğu ikincisini yapar. Üçüncüsü, çapraz başvuruları tıklanabilir kılan adlandırılmış hedeflerdir: iki dosyada da rahatlıkla "bolum1" adında bir çıpa bulunabilir ve biri kaybeder. Dördüncüsü üst veridir; anlamlı biçimde birleştirilemez, bu yüzden sonuç normalde ilk dosyanın başlığını ve yazarını devralır ve bunları artık başka bir şey olan bir belgeye sessizce taşır.

Formlar, imzalar ve açıklamalar

Etkileşimli öğeler, birleştirmenin gerçek hasar verdiği yerdir. Form alanı belge düzeyinde bir nesnedir; "tarih" adında alana sahip iki dosya bunu birlikte koruyamaz ve olağan sonuç, bir alanın değerinin diğerini takip etmesidir — yani birini doldurunca ikisi birden dolar. Bazı araçlar birleştirmede formu düzleştirir, alanları basılı görünümlü metne çevirir; arşivliyorsanız kabul edilebilir, alıcının hâlâ doldurması gerekiyorsa felakettir. Dijital imzalar daha basit ve daha serttir: imza, imzaladığı belgenin bayt aralığını kapsar, dolayısıyla her birleştirme onu geçersiz kılar. Bu, imzanın işini yapmasıdır. Derlemenin içinde imzalı bir belgeye ihtiyacınız varsa imzalı özgün dosyayı ayrı olarak yanında tutun; hiçbir araç onu birleştirip imzayı geçerli bırakamaz.

Bölmenin taşıdığı ve taşımadığı şeyler

Bölme bir çıkarma işlemidir ve genellikle daha naziktir, ama kendi tuzağı vardır. Bir araç 5-10 arası sayfaları yeni bir dosyaya çıkarıyorsa, o sayfalar hâlâ bütün belgenin ortak kaynaklarına başvurur ve tembel bir uygulama kaynak tablosunun tamamını kopyalar — elinizde, iki yüz sayfalık özgün belgenin yazı tiplerini ve renk profillerini taşıyan altı sayfalık bir dosya kalır. Sonuç doğru açılır ve olması gerekenden çok büyüktür. Çıkarılan aralığın dışına işaret eden yer imlerinin budanması gerekir, yoksa ölü bağlantıya dönerler; kaldırılan sayfalara yapılan iç başvurular ise sessizce hiçbir yere gitmez. Böldüğünüzde çıktının boyutunu sayfa oranıyla karşılaştırın: iki yüz sayfadan altısı, özgün dosyanın yarısı olmamalıdır; olduysa sonucu bir sıkıştırıcıdan geçirin ya da başka bir araç kullanın.

Sayfa sırası, döndürme ve sıkıcı hatalar

Birleştirme şikâyetlerinin çoğu bozulma değil, düzenlemedir. Ters taranmış sayfalar, döndürülmüş piksel değil bir döndürme özniteliği taşır; bazı araçlar bu özniteliği uygular, bazıları atar, dolayısıyla birleştirilmiş bir dosyada daha önce düzgün görünen sayfalar birden yan yatabilir. İkinci klasik sorun karışık sayfa boyutlarıdır: A4 ile Letter'ı ya da dikey ile yatayı birleştirmek, doğru ama kötü yazdırılan bir belge üretir, çünkü yazıcı ya ilk sayfaya göre ölçekler ya da her sayfada size sorar. İkisi de sonradan düzeltilecek hatalar değildir — birleştirmeden önce tek bir sayfa boyutu isteyip istemediğinize karar verin ve istiyorsanız uymayan sayfaları önce normalleştirin, işi yazıcının doğaçlamasına bırakmayın.

Yöntem seçmek

Tek seferlik bir iş için işletim sisteminizde zaten bir yol olabilir. macOS'ta Önizleme, açık belgeler arasında sayfa küçük resimlerini sürükleyerek birleştirir. Windows'ta Microsoft Print to PDF sürücüsüne yazdırmak güvenilir biçimde birleştirir, ama her şeyi yeniden işler; bu da formları düzleştirir ve metni yumuşatabilir — arşiv için uygun, net kalması gereken bir belge için yanlıştır. Komut satırı araçları tekrar eden işler için en öngörülebilir sonucu verir ve düzenli olarak belge derliyorsanız öğrenmeye değer. Web servisleri pratiktir ve aynı zamanda belgenizin bilgisayarınızdan çıktığı seçenektir; sözleşmeler, sağlık kayıtları ve kişisel veri içeren her şey için bu gerçek bir mesele. Evrensel bir doğru cevap yoktur; belge başına doğru bir cevap vardır ve büyük ölçüde içeriğin ne kadar hassas olduğuna ve etkileşimin korunması gerekip gerekmediğine bağlıdır.

Sıkıştırma sonra gelir, önce değil

Birleştirilmiş belge e-postaya gidecekse girdileri değil, bitmiş dosyayı sıkıştırın. Parçaları önce sıkıştırıp sonra birleştirmek, yinelenen kaynakları yerinde bırakır ve bazı görselleri iki kez yeniden kodlar; bu da kaliteyi az kazançla takas etmek demektir. Derlenmiş belge üzerinde tek geçiş her şeyi bir kez halleder, birleştirmenin geride bıraktığı kopyaları temizler ve size posta sunucusunun sınırıyla karşılaştıracağınız tek bir sayı verir. Aynı mantık bölmede de geçerlidir: ihtiyacınız olan sayfaları çıkarın ve çıkarılanı sıkıştırın; altı sayfaya ulaşmak için iki yüz sayfalık dosyayı sıkıştırmayın.

Her birleştirme ve bölmeden sonra kısa kontrol

Sonucu açın ve beş şeyi doğrulayın. Sayfa sayısı beklediğiniz gibi mi? Her kaynak bölümün ilk ve son sayfası yerinde ve doğru yönde mi? Form alanları hâlâ giriş kabul ediyor mu, yoksa bilerek mi düzleştirildi? Yer imleri ya çalışıyor ya da yok mu — var ama kırık değil? Ve dosya boyutu orantılı mı: girdilerin toplamından belirgin biçimde büyükse yinelenen yazı tipleri vardır, bölünmüş dosya kaynağı kadar büyükse kaynak tablosu da gelmiştir. İki dakikalık bu kontrol, bu sayfada anlatılan her şeyi yakalar ve hiçbiri küçük resimden görünmez.